Showing posts with label Announcement. Show all posts
Showing posts with label Announcement. Show all posts

Saturday, August 23, 2008

တစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့ Blog


ကၽြန္ေတာ္ Part Of zeRoTraSh (PORTS) ဆုိျပီးေတာ့ ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးကုိ ၂၃ ရက္၊ ၾသဂုတ္လ၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ စတင္ျပီးတည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္ေတြ အေၾကာင္းသိတာေတာ့ ၾကာခဲ့ပါျပီ။ သူမ်ားေတြ ေရးထားတာကုိပဲ သြားသြားျပီး ဖတ္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္ကေတာ့ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ေရးဖုိ႔ အခ်ိန္မရခဲ့သလုိ သိပ္စိတ္မဝင္စားခဲ့လုိ႔ပါ။ ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ web 2.0 ရဲ႕ ေပါက္ကြဲမႈအားကုိၾကည့္ျပီး user participation ကုိပုိျပီး စိတ္ဝင္စားလာပါတယ္။ အဲဒီ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္လုပ္ငန္းေတြကုိလည္း အေထာက္အကူျပဳေအာင္ ဘေလာ့ဂ္ေတြရဲ႕ သဘာဝကုိလည္း သိရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ စျပီးေရးဖုိ႔ အၾကံရခဲ့ပါတယ္။ တကယ္တမ္း ဘေလာ့ဂ္ေရးတဲ့အခါမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားစရာေတြကုိ ပုိေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ Technology ကေတာ့ရင္းႏွီးျပီးသားမုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ထူးထူးျခားျခားခက္ခဲမႈ မ႐ွိသေလာက္ပါပဲ။ ဘာေတြ ေရးမလဲ ဘယ္လုိအေၾကာင္းအရာေတြကုိ ေရးမလဲလုိ႔ စဥ္းစားရတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေရးခ်င္တာေရးမယ္ကြာ ငါ့ဘာသာလုပ္တာပဲ ဘာျဖစ္တုန္းဆုိျပီး သေဘာထားလုိက္မွ ေအးသြားပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ profile မွာေရးထားသလုိပါပဲ Blog ကုိလက္ေဆာ့ရင္း ရပ္မရေတာ့လုိ႔ ဆက္ေရးေနတာပါ ဆုိတဲ့အတုိင္းပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေရးရင္းနဲ႔ ရပ္မရေတာ့ပါဘူး။ စာေရးတာလဲ ဝါသနာကပါတာကုိး။ အစကေတာ့ သိျပီးရင္ေတာ္ျပီလုိ႔ ေတြးထားေပမယ့္။ တကယ္တမ္း ကုိယ့္ဘေလာ့ဂ္ကုိ ကုိယ္မရပ္ျဖစ္ပါဘူး။ c-box မွာလာအားေပးတဲ့ စာေလးေတြ ေကာ္မန္႔ေလးေတြကုိၾကည့္ျပီး ပီတိျဖစ္မိတယ္။ ေနာက္ျပီး ကုိယ္ကုိတုိင္လဲ သူမ်ား ဘေလာ့ဂ္ေတြကုိ သြားျပီး ဝင္ေအာ္ ေကာ္မန္႔ေရးလုပ္ရတာကုိ သေဘာက်လာပါတယ္။ ဘာနဲ႔တူလဲဆုိေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာလုိပါပဲ လူမႈအဖြဲ႕အစည္းေလးတစ္ခုကုိ အြန္လုိင္းေပၚမွာ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေတြ႕ေနရသလုိပါပဲ။ တကယ္တမ္းလဲဟုတ္ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာလုိပဲ ကေလာ္တုတ္တာေတြ ထဆဲတာေတြ သမီးရည္းစားေတြ အဲလုိ အဲလုိေတြ အမ်ားၾကီးေတြ႕ေတာ့ ေၾသာ္ဟုတ္တယ္ေနာ္ ဆုိတာပဲ စဥ္းစားမိခဲ့ပါတယ္။ (ရပ္ကြက္ထဲက လူေတြဆုိျပီး ပန္ဒုိရာ သုံးထားတာကုိ သေဘာက်ပါတယ္ ဤကားစကားခ်ပ္)

ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆုံး စေရးျဖစ္တဲ့ ပုိ႔စ္က ျမင္လွည့္ပါအေမ ဆုိတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ဘာတင္ရမွန္းမသိလုိ႔ အဲဒီ့ကဗ်ာေလးကုိ လက္တမ္းေရးျပီး ခ်က္ျခင္းတင္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္သူမွ ေကာ္မန္႔ေပးတဲ့သူ မရွိပါဘူး။ စစခ်င္းကုိး။ c-box မွာေတာ့ လာလာျပီး အားေပးသြားၾကတာေတြ႕ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူ စစျခင္းေရာက္လာတာလဲဆုိတာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီ့တုန္းက လာေနၾကေတြထဲမွာေတာ့ ခုထိသိေနတာ ရန္ေအာင္တုိ႔ မခင္မင္းေဇာ္တုိ႔ ကုိစုိးထက္တုိ႔ မ်ားေတာ့မ်ားပါတယ္။ ေၾသာ္ သင္ကာၾကီးလဲ ပါေသးတယ္ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္လုပ္တဲ့ သက္တမ္း သိပ္မကြာဘူးထင္တာပဲ။ ထားပါ ေသခ်ာေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ c-box ကုိ ရာဇဝင္ ျပန္မလွန္ႏုိင္ေတာ့လုိ႔။ ပထမဆုံး ကြန္မန္႔ေပးတာကေတာ့ ထူးျမတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္နားေပါက္ေလး ဆုိတဲ့ ပုိ႔စ္မွာ စျပီး ကြန္မန္႔ေပးသြားတာပါ။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ရန္ေအာင္တုိ႔ သမုဒယႏြယ္တုိ႔က ကြန္မန္႔ေတြလာေပးတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္႐ြာထဲမွာ ခ်ာလပတ္လည္ျပီး ႐ုန္းမထြက္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြနဲ႔သိပ္မသိပါဘူး။ သိပ္လည္း မရင္းႏွီးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က စာသြားဖတ္ျဖစ္လဲ တခါတခါမွ ကြန္မန္႔ေပးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တခါတခါမွ c-box မွာ ႏႈတ္ဆက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပုံမွန္ေတာ့သြားျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတြဆုိ ပုံမွန္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္း ဘေလာ့ဂ္ေလာကမွာ Tag တယ္ဆုိတာ အစက ကၽြန္ေတာ္သေဘာ မေပါက္ခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိလဲ ဘယ္သူမွ tag မလုပ္ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က စျပီး Tag လုပ္ဖုိ႔ ငါ . . . ဘာေကာင္လဲ ဆုိျပီးေရးလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီ့ပုိ႔စ္ကုိ စတင္ျပီး သိပ္မၾကာပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ Tag လုပ္လုိက္တဲ့ထဲက ကုိစုိးထက္က စစခ်င္းေရးပါေတာ့တယ္။ သူကေတာ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေျပာင္းျပီးေရးတာပါ။ ငါဆုိတာကုိ သူ႔အေနနဲ႔ ရင့္သီးတယ္ထင္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လုိလူလဲဆုိျပီး ေရးသြားတာကုိ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ အဲဒီ့လုိ သူ႔ကုိသြားျပီး Tag လုိက္မိကထဲက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူ အေတာ္ခင္သြားတယ္ ဘယ္ေလာက္ခင္သြားတုန္းဆုိ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးထဲကုိ ကပၸိယတူတူလုပ္ေပးတဲ့ အထိပါပဲ။ ဒီေန႔ထက္ထိလဲ ပတ္သတ္ေနတုန္း။ သူ႔မိသားစု အကုန္လုံးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ကုိ ရင္းႏွီးပါတယ္။ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ခုထက္ထိလူျခင္း မစုံဖူးပါဘူး။ ဓါတ္ပုံေတြပဲျမင္ဖူးေသးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝမွာ လူတစ္ေယာက္ကုိ မျမင္ဖူးေသးပဲနဲ႔ ခင္မင္ျပီး ကူညီေပးခဲ့တာ ကုိစုိးထက္ပါပဲ။ ခ်စ္ကုိၾကီး Cheers !

ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကုိ အျပင္မွာ မျမင္ဖူးပါဘူး။ ပထမဆုံး အျပင္မွာစုံဖူးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါကေတာ့ သင္ကာပါ။ သူဗမာျပည္လာတုန္း ပန္းဆုိးတန္းမွာ သြားျပီးေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘီယာပါတူတူေသာက္ခဲ့ပါတယ္။ အမွန္က ရုံးခ်ိန္ၾကီးပါ ကၽြန္ေတာ္က ေန႔လည္ဆုိ ေသာက္ေလ့မရွိပါဘူး။ သူ႔ကုိအားနာလြန္းလုိ႔ ခင္လုိ႔သာ ေသာက္ခဲ့တာပါ။ ကဲ ကုိဘုန္းသိျပီလားကြ :D။ Online မွာ Gtalk စေျပာျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါကေတာ့ ခ်စ္မၾကီး မခင္မင္းေဇာ္ပါပဲ။ သူ႔ဓါတ္ပုံကုိလည္း အရင္ဆုံးျမင္ဖူးတာပါ ဟုတ္တယ္ေနာ္ ခ်စ္မၾကီး :D။ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းကုိ ပုိ႔စ္တစ္ခု စေရးတာကေတာ့ မုိးစက္ဆုိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကုိယ္တုိင္ဗ်ဴးေတြကုိ ဖတ္ျပီး သူက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးလုပ္တဲ့ပုံမ်ဳိးေရးျပီး ကၽြန္ေတာ့္ဆီပုိ႔ေပးခဲ့ပါတယ္။ သူေရးေပးတာကုိ ကၽြန္ေတာ္က ေခါင္းစဥ္ေလးေပးခဲ့ပါတယ္။ ေမာင္ဇီး႐ုိးကုိဖြင့္ဖတ္သြားတဲ့ မုိးစက္ ဆုိျပီး ေပးခဲ့ပါတယ္။ ခုေတာ့ ေမာင္မုိးစက္ ဘေလာ့ဂ္မေရးအားပါဘူး ဗမာျပည္ျပန္ေရာက္ျပီး သင္တန္းတက္ေနရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ဖုန္းေတာ့ မၾကာမၾကာ ဆက္တတ္တယ္ဗ်။

ေၾသာ္ေမ့ေနလုိ႔ ကုိေမာင္လွဆီကလည္း ဖုန္းနံပါတ္စရဖူးတယ္ သူရန္ကုန္လာတုန္း ဘီယာတူတူေသာက္မယ္လုပ္ျပီးမွ မေသာက္ျဖစ္ခဲ့တာ မွတ္မိေသးတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဂါထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ အကူအညီစေပးခဲ့ရတာကေတာ့ Rapster88 ဆုိတဲ့ ညီေလးပါ ေပးရမွာေပါ့ လဒေလးက တစ္႐ုံးထဲ တူတူလုပ္တာကုိး။ သူလဲ ေရးခ်င္တယ္ဆုိလုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္ Template ၾကီးေပးလုိက္ေသးတယ္ အဟက္ဟက္ဟက္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဘေလာ့ဂ္ထဲမွာ contributor စလုပ္ဖုိ႔ လွမ္းေျပာတာကေတာ့ ရန္ေအာင္ေပါ့။ ၃ ေနရာအတြက္ တထုိင္ထဲလွမ္းဖိတ္တာ MMbloggerhelpdesk၊ သံစဥ္လႈိင္း၊ English For Success ရယ္ သုံးခုေပါ့။ အားေတာ့နာတယ္ ရန္ေအာင္ရယ္ သံစဥ္လႈိင္းမွာပဲ ၂ ပုဒ္လားေရးေပးဖူးတယ္ ေနာက္ေတာ့ ထပ္ေရးတာေပါ့ေနာ့ အဟက္ဟက္ဟက္။ သူမ်ားဘေလာ့ဂ္ထဲမွာ ေမးလ္ပုိ႔ျပီးေရးျဖစ္တာကေတာ့ ဇီးကြက္ဆီက သုိင္းေလာကေပါ့ဗ်ာ။

ဒီလုိနဲ႔ ဒီလုိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္႐ြာၾကီးထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ခ်ာလပတ္ရမ္းေနရင္း ခုထိရပ္မရေသးပါဘူး။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ဘေလာ့ဂ္ေတြ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးေဆာ္ၾက တီးၾက ေအာ္ၾက ဟစ္ၾကျမင္ေတာ့ စိတ္ကုန္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ သံေယာဇဥ္က မျဖတ္ႏုိင္ပါဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ၾကပါေစဆုိျပီးပဲ ထုိင္ၾကည့္ေနလုိက္တယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ ကုိယ့္သားသမီးေတြမွ မဟုတ္တာ။ ကုိယ့္သေဘာကုိယ္ေဆာင္တာပဲ လုပ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တားလည္း ဘာထူးမွာတုန္း ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္ အခုေတာ့ တစ္ႏွစ္ျပည့္ျပီ ေနာက္ပုိင္း ဆက္ေရးျဖစ္ မေရးျဖစ္ကေတာ့ မေသခ်ာဘူး။ မေရးပဲလဲ ေနေတာ့မေနႏုိင္ဘူး အားလဲမအားဘူး အားရင္ေရးမယ္ ေကာင္းဘူးလား။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကုိ လာတဲ့အားေပးေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အကုန္လုံးကုိ ကၽြန္ေတာ္ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ ေနာက္လည္း ဆက္ျပီးအားေပးပါအုံး အားမေပးလဲေနဗ်ာ ေရးမွာပဲ တားနဲ႔ အဟက္ဟက္ဟက္။

ကဲ ကဲ တစ္ႏွစ္ျပည့္ဆုိျပီး ဘာမွလဲ ဧည့္မခံျဖစ္ဖူး ေရးခ်င္တာ ေလွ်ာက္ေရးေနျပန္ျပီေနာ့။ အင္းေလ အဲဒါကုိက ကၽြန္ေတာ့္ပုံစံပဲကုိး။ ေကာ္မန္႔ေလးဘာေလး ေရးျပီး ဆုေတာင္းေပးေပါ့ ဆဲမသြားရင္ ျပီးတာပဲ။ က်န္တာကေတာ့ သေဘာ။ ဆဲသြားေတာ့ ဖတ္ရတာ အာရုံေနာက္လုိ႔။ ထူးျခားခ်က္က တစ္ခါမွေတာ့ အဆဲမခံဖူးေသးဘူး။ လူခ်စ္လူခင္ေပါလုိ႔လားဆုိေတာ့ အဲလုိလဲမဟုတ္ဘူး။ သိပါဘူးဗ်ာ။ ဘေလာ့ဂ္ေလာကမွာ နာမည္ေတာ့ ရလာျပီထင္တယ္ လူေသာက္ညင္ကပ္တဲ့ထဲ ပါေနတယ္ ေျပာတာပဲ။ ၾကားမိတာပါ။ ဟုတ္မဟုတ္မသိဘူး။ ကဲ ခုေတာ့ ေတာ္ေသးျပီ ေနာက္မွပဲ ဆက္ျပီးေရးေတာ့မယ္ ခုဒီပုိ႔စ္မွာ ေပးခဲ့မယ့္ ေကာ္မန္႔ေတြကုိလည္း စုျပီး ေနာက္ပုိ႔စ္အေနနဲ႔ တင္အုံးမယ္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဘယ္လုိအေၾကာင္းနဲ႔ ကြန္မန္႔ေပးေပး ဒီဘေလာ့ဂ္ကုိ ဘာေၾကာင့္ဖတ္လဲဆုိတာပါ ထည့္ေရးေပးပါ ဒါကလည္း ဒီ႐ြာထဲမွာ ေျပာေနသလုိ ဆားခ်က္တာပါ။ ကဲ အားလုံးပဲ မဂၤလာပါဗ်ာ။

zeRoTraSh
23rd August 2008

ဖတ္ဦးမွာလား . . .

Monday, June 16, 2008

How Independent Are You?




Your Independence Level: High



You are extremely self reliant and autonomous.

You are definitely into doing your own thing.

But you also wouldn't turn down help if you needed it.

You follow your own path, but you don't do so blindly.



ခုတေလာ မအားတာနဲ႔ ပုိ႔စ္မတင္ျဖစ္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ ခုဟာေလးကုိပဲ ဆားခ်က္ျပီး တင္ေပးလုိက္တယ္ဗ်ာေနာ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔လည္း အပ်င္းေျပ စမ္းၾကည့္ပါလား။ လင့္ေလးေပးလုိက္မယ္ ဒီကေနျပီးေတာ့ သြားၾကည့္ေပါ့ေနာ့။
ဒီကေနႏွိပ္လုိက္ :D

ဖတ္ဦးမွာလား . . .

Saturday, June 7, 2008

What is going on ? ? ?


ကဲ ခုတေလာ Blog ေတြမွာ တုိင္ပတ္ေနၾကတာေတြ႔ရေတာ့ စိတ္ကေနာက္လာတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ကေလာ္တုတ္ေနၾကတာကုိး။ က်န္တဲ့သူေတြေတာ့ မသိဘူး။ က်ဳပ္ေတာ့ အဲဒါမ်ဳိးေတြျမင္ရတာ ေအာ္ဂလီဆန္တယ္။ လြတ္လပ္ခ်င္လုိ႔ ဘေလာ့ဂ္ေရးတယ္ အဲဒါမွထပ္ျပီး မလြတ္လပ္ရရင္ ေသေရာေပါ့။ အြန္လုိင္းဆုိတာ ဒီမုိကေရစီ အျပည့္အဝရထားတဲ့ေနရာေလ။ ကုိယ့္အသိစိတ္နဲ႔ ကုိယ္ေနေနၾကတာ မဟုတ္ဘူးလား။ ဘယ္သူဘာလုပ္လုပ္ေပါ့။ ဘာလုိ႔မ်ား အျပစ္ေတြတင္ခ်င္ေနၾကတာလဲ မေျပာတတ္ဘူး။ က်ဳပ္ကုိကဥာဏ္မမွီတာလဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမင္ရတာၾကာေတာ့ စိတ္ကုန္လာတယ္။

ႏုိင္ငံေရးသမားေတြလဲ က်ဳပ္တုိ႔ကေလးစားပါတယ္။ လူၾကီးသူမေတြလဲ ေလးစားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆဲေရးတုိင္းထြာေနၾကတာေတာ့ ႐ွက္စရာပဲ။ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ ခုထိလည္း မစည္းလုံးၾကေသးဘူး။ အင္းေလး ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြတင္ မဟုတ္ပါဘူး အားလုံးပါပဲ မစည္းလုံးၾကေသးလုိ႔ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ထိ ဒုကၡေရာက္ေနၾကတာေပါ့။ ဒုကၡဆုိတာ ႏွစ္၂၀ေလာက္ၾကာေတာ့ ခ်ဳိမ်ားေနၾကသလားမေျပာတတ္ဘူး။ အျပင္ကေနေအာ္တဲ့သူေတြလဲ ေအာ္ေနေလၾကရဲ႕ အထဲကေအာ္တဲ့လူေတြလဲ ေအာ္ေနေလၾကရဲ႕။ စိတ္ထဲထင္တာကေတာ့ အထဲမွာဆုိ စကၠဴနဲ႔ထြက္လာတဲ့ သတင္းစာကေအာ္သလုိ အျပင္မွာက ဘေလာ့ဂ္ေတြကေအာ္ေနၾကတယ္။ ကဲ ဟုိဘက္အိမ္ ဒီဘက္အိမ္ မိန္းမၾကီးႏွစ္ေယာက္ရန္ျဖစ္ေနတာနဲ႔ မတူဘူးလား။ ၾကားထဲက အိမ္ကေကာင္ေတြက စိတ္ေနာက္တာေပါ့။ ခက္တယ္ သိပ္ခက္တယ္။

တကယ့္ဒုကၡကုိ တကယ္ဒုကၡေရာက္ေနသူသာသိတယ္။ ဆက္ဆံေနရတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္အရ ခံေျပာလုိ႔မရတဲ့သူေတြ႐ွိတယ္။ ငုံ႕ခံေနတုိင္းလဲ လူေၾကာက္လုိ႔ မေတြးပါနဲ႔။ သူ႕မွာလဲ သူ႕အေၾကာင္းနဲ႔သူ ႐ွိမွာပါ။ ေအာ္က်ယ္ ေအာ္က်ယ္လုပ္တုိင္းလဲ ကုိယ့္ဘာသာ လူစြမ္းေကာင္းမထင္ေလနဲ႔ တကယ္ေတြ႕မွ ထြက္ေျပးတဲ့ေကာင္ အမ်ားၾကီး။ အားလုံးရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကဘာလဲ ေကာင္းစားေစခ်င္တာ မဟုတ္လား။ အဲဒါဆုိ ဒါကုိပဲဦးတည္ေလ ဘာလုိ႔ ပုတ္ခတ္ခ်င္ေနၾကသလဲ။ အဲလုိေတာေျပာေတာင္ေျပာနဲ႔ ျဖစ္ေနရင္ ၾကားထဲက ဖတ္ေနတဲ့လူငယ္ေတြ အသိမွားႏုိင္တယ္။ လူငယ္ဆုိတာ အနာဂတ္ရဲ႕ အလင္းေရာင္ပါ။ အဲဒါကုိေတာ့ သတိခ်ပ္ေစခ်င္တယ္။ ဘေလာ့ဂ္ဂါထဲမွာ ဦးဦး၊ ေဒၚေဒၚ၊ ကုိကုိ၊ မမ နဲ႔ ညီေလး ညီမေလး အ႐ြယ္စုံပါပဲ။ အားလုံးဘေလာ့ဂ္ေနၾကတာပဲ ကုိယ့္ဘာသာလြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဘေလာ့ဂ္ေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ လုပ္ပေစေပါ့ မေက်နပ္ရင္ သြားမဖတ္နဲ႔ေပါ့။ ခုေတာ့ အဲလုိမဟုတ္ဘူး ကေလာ္တုတ္ေနၾကတယ္။ ပ်င္းစရာ အလြန္ေကာင္းတယ္။ လြတ္လပ္တာၾကဳိက္ၾကတယ္ မဟုတ္လား လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနခ်င္တယ္ မဟုတ္လား ဒါဆုိသူမ်ားရဲ႕ လြတ္လပ္မႈကုိလည္း မပုတ္ခတ္နဲ႔ေလ မတုိက္ခုိက္နဲ႔ေလ။ သူမ်ားကုိ လက္ညွဳိးထုိးဖုိ႔ ကုိယ့္ဘက္ကုိ ျပန္ေရာက္ေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြကုိ ၾကည့္ပါအုံး။

နာဂစ္လဲအျပီး ဘေလာ့ဂ္ထဲမွာလည္း မုန္တုိင္းထန္ေနျပန္ေရာ။ လူေတြကုိ ကယ္ခ်င္တာလား ကုိယ့္ကုိကုိယ္ေဖာ္ျပီး နာမည္ၾကီးေအာင္လုပ္ခ်င္တာလား ကုိယ့္ဘာသာျပန္စဥ္းစား။ အျပင္ကလူေတြအေနနဲ႔ အလွဴေငြေတြ ေကာက္ခံေပးတယ္။ ကုိယ္တုိင္မလာေပမယ့္ အဲဒီ့လုိလုပ္ေပးလုိ႔ သိပ္ေက်းဇူးတင္တယ္။ လုိေနတဲ့ ေငြပမာဏေတြက နည္းတာမွမဟုတ္တာ။ ႏုိင္ငံတကာအကူအညီဆုိတာ စာ႐ြက္ေပၚမွာပဲ ျမင္ျမင္ေနရတယ္။ ဒီလုိေျပာလုိ႔ ေစာ္ကားတာမဟုတ္ဘူး အျပည့္အဝမရတာကုိေျပာတာ။ လုိေနတဲ့ေနရာေတြ ဒုနဲ႔ေဒး။ အဲဒါကေတာ့ တကယ္သြားဖူးေရာက္ဖူးတဲ့လူမွ သိလိမ့္မယ္။ အထဲကလူေတြကလည္း ရသေလာက္တတ္ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ေပးေနၾကတာေတြ႕ရေတာ့ ေက်းဇူးတင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္သလုိ အေပ်ာ္အလုပ္လုိ လုပ္ေနတာေတြကုိေတာ့ သေဘာမေတြ႕လွဘူး။ စိတ္ကုန္တယ္။ လူဆုိတာ စဥ္းစားႏုိင္တဲ့ ေတြးေတာႏုိင္တဲ့ သတၱဝါပဲေလ ဟုတ္ဖူးလား။ အဆင့္ျမင့္ သတၱဝါပဲ။ ခက္တာက အဲဒီ့အဆင့္ျမင့္ သတၱဝါေတြပဲ ျပႆနာတက္တက္ေနတာ။

က်ဳပ္ကခုလုိဝင္ေျပာေတာ့ စိတ္ဆုိးၾကအုံးမယ္ မတတ္ႏုိင္ဘူး ျမင္တာၾကားတာသိတာေျပာရတာပဲ။ ခုဒီမွာ တကယ္ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ဳိ႕ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြကုိ ေျပာျပမယ္။ NGO ေတြလုပ္ေနၾကတယ္ ကယ္ေနၾကတယ္။ တကယ္လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႕ေတြကုိေတာ့ မေျပာလုိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေတြက လူေတြကုိ ကယ္ခ်င္တာထက္ သူတုိ႔လုိဘေတြကုိ အရင္ျဖည့္ေနတာေတြ႕ရေတာ့ ျမင္ရတာ ေအာ္ဂလီဆန္တယ္။ က်ဳပ္ကေတာ့ အဖြဲ႕အားလုံးကုိ ေတြ႔တယ္ ေျပာျပတယ္ ႐ွင္းျပတယ္။ ဖတ္ဖတ္ကုိေမာေနတာပဲ။ Donar ႐ွိတယ္ လွဴမယ္ ႐ွင္းျပေပးပါတဲ့ ရပါတယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ Donar နဲ႔ေတာ့ မေတြ႕ပါဘူး အဖြဲ႕အစည္းေတြကုိ အရင္႐ွင္းျပရတယ္။ ဒါလဲ ျပႆနာမဟုတ္ျပန္ဘူး။ ျပႆနာကဘာလဲဆုိေတာ့ အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ကုိ႐ွင္းျပ တင္ျပျပီးျပီ သူတုိ႔စဥ္းစားၾကတယ္ ဘာကုိစစဥ္းစားသလဲဆုိေတာ့ ပုိက္ဆံကဘယ္ေလာက္ရမယ္ လွဴဖုိ႔အတြက္ဆုိတာထက္ သူတုိ႔အတြက္ ကားေတြ၊ ဖုန္းေတြ အစားအစာေတြ ဒါေတြအရင္တြက္တယ္ မတြက္နဲ႔လုိ႔မေျပာပါဘူး ကယ္ဆယ္မဲ့ေကာင္လည္း အသက္႐ွိတာပဲ ဟုတ္တာေပါ့ တြက္ရမွာေပါ့ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ အသုံးစရိတ္က လွဴမယ့္ပမာဏထက္ မ်ားမ်ားေနတာ ေတြ႔ေနရေတာ့ စိတ္ကုိကုန္ေရာပဲ။ ျပီးရင္ တကယ္သြားရမယ့္ေနရာကုိက်ေတာ့ ပင္ပန္းမယ္ထင္တယ္ေနာ္ ျခင္ေပါလား ေရကအဆင္မေျပေလာက္ဘူး အဲဒါေတြစဥ္းစားေနလုိက္တာ ၁ ပတ္ေလာက္ၾကာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ လွဴမယ့္အလွဴ႐ွင္ကလည္း အတင္းေမးေနေတာ့ လုိက္လာၾကတယ္။ အဲေလာက္အခ်ိန္ကၾကန္႔ၾကာသြားေတာ့ မေသသင့္တဲ့လူေတြ ထပ္ေသကုန္ေရာ။ ေျပာလုိက္ရင္ေတာ့ လူေတြကုိ ဘယ္လုိကယ္မွာ ဘယ္လုိလုပ္ခ်င္တာ ေခ်ာေနတာပဲ။ လက္ေတြ႕ၾကေတာ့ ကားယား။ သိပ္ရီရတဲ့သူေတြပဲ။ အလွဴခံကာနီး ေျပာတဲ့စကားနဲ႔ လုပ္ခါနီးေျပာတဲ့စကား ယွဥ္ျပလုိက္ခ်င္ပါရဲ႕။

ေျပာရင္းနဲ႔ စကားကေခ်ာ္ေတာေငါ့သြားျပန္ျပီ။ ကဲ ဘေလာ့ဂ္ကိစၥပဲ ဆက္ေျပာၾကတာေပါ့။ အခုတေလာ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြၾကားထဲမွာ ျပႆနာတက္ေနၾကျပန္တယ္။ ျမင္ေနရတာ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး။ ဘယ္သူမွန္တယ္ မွားတယ္ အသာထားစမ္းပါ ကုိယ္ဘာလုပ္ေနလဲ ျပန္စဥ္းစားတာ ပုိေကာင္းမယ္။ ကုိယ္မွန္တယ္ ထင္ရင္လုပ္ေပါ့။ က်ဳပ္လဲ တစ္သက္လုံး ကုိယ္မွန္တယ္ထင္ရင္ လုပ္လာတာပဲ။ အသိေလး သတိေလးနဲ႔ကုိယ့္ဘာသာ ထိန္းတယ္။ ဒါပဲေလ ဟုတ္ဖူးလား လုိတာက ကုိယ့္ဘာသာသိဖုိ႔ပဲ။ လူဆုိတာ ကုိယ့္အေၾကာင္းကုိယ္ အသိဆုံးပဲ။ ဘေလာ့ဂ္ထဲမွာ အသက္အ႐ြယ္ေတြ အျဖဴအမဲေတြ အထီးအမေတြ ဆုိတာမ႐ွိဘူး အဓိကကဘေလာ့ဂ္ပဲေလ။ လြတ္လပ္ခ်င္တာ မဟုတ္လား လြတ္လပ္ပါေစ။ အခုေတာ့ မလြတ္မလပ္နဲ႔ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ျပႆနာ႐ွာေနၾကတယ္။ ပ်င္းစရာၾကီး ဘာလုပ္မလဲ။

က်ဳပ္ကစဥ္းစားထားတာက Blog Community ေလးတစ္ခုေလာက္ကုိ စဥ္းစားထားတာ ဒီပုံနဲ႔ဆုိ မလြယ္ျပန္ဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ဆီကလူေတြက ဘယ္ေတာ့မွ အသင္းအဖြဲ႕လုပ္လုိ႔ ရမယ့္ပုံမေပၚဘူး။ စည္းမွမစည္းလုံးတာကုိး။ တုိ႔ဗမာအစည္းအ႐ုံးေနာက္ပုိင္း အင္း ဘာမွကုိ ေပၚမလာေတာ့တာ ထင္တာပဲ။ ထင္တာေျပာတာေနာ္ ႐ွိခ်င္လဲ႐ွိမယ္။ ဒီမွာ႐ွိတဲ့ အသင္းအဖြဲ႕ေတြကုိ စိတ္ကုန္လုိ႔ Online ေပၚမွာဆုိရင္ေတာ့ ေကာင္းမွာပဲလုိ႔ စဥ္းစားမိတာ ခုေတာ့ အင္း မလြယ္ျပန္ဘူး ထင္ပ။ ဒီမွာ႐ွိတဲ့ဟာေတြလဲ ၾကည့္အုံးေလ အေဝးၾကီးမၾကည့္နဲ႔ ပညာ႐ွင္မ်ားအသင္းတုိ႔ လုပ္ငန္း႐ွင္မ်ားအသင္းတုိ႔ ဘာမွ မထူးဘူး။ လက္ညွဳိးေထာင္ ေခါင္းညိမ့္ ဒါနဲ႔ ျပီးေနတာ။ အဲဒါေတြကုိ စိတ္ကုန္လုိ႔ ေအာ္ Online ေပၚဆုိရင္ေတာ့ ဒါမ်ဳိးမျဖစ္ေလာက္ဖူးဟဲ့ ေတြးမိတာ ဒီပုံနဲ႔ဆုိ ေဝးပါေသးရဲ႕။ အင္းေလ ဒါမ်ဳိးေတြမေျပာနဲ႔ ေဘာလုံးအသင္းေတာင္ ခုထိလူမညီလုိ႔ ႐ႈံး႐ႈံးေနတာ အားလုံးအသိ။ ကဲ က်ဳပ္တုိ႔ သိပ္ကုိ ျမင္ခ်င္ေနၾကတဲ့ လြတ္လပ္တဲ့ ႏုိင္ငံဆုိတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔ေတြက အြန္လုိင္းေပၚမွာေတာင္ မတည္ေထာင္ႏုိင္ေသးရင္ အျပင္မွာဆုိရင္ေတာ့ ခက္ျပီ။ အေကာင္းေျပာတာပါ ဥာဏ္မွီသေလာက္ေလးေျပာတာ ဟုတ္ခ်င္မွဟုတ္မယ္ မဟုတ္ခ်င္မဟုတ္ဘူး ထင္တာေလးေျပာရတာေနာ့ လုပ္စမ္းပါ စည္းစည္းလုံးလုံးေလး ေသေသသပ္သပ္ေလး ကုိယ့္ကိစၥေလးကုိယ္လုပ္ၾကရေအာင္ပါ။ ေတာ္ျပီဗ်ာေမာတယ္ ေနာက္မွ ထပ္ေျပာေတာ့မယ္။

ဖတ္ဦးမွာလား . . .

Friday, December 21, 2007

ၾကြားခ်င္တာေလး ေျပာျပမယ္ :D


လူက ဒီရက္ပုိင္းမွာ ေစ်းပြဲေတာ္ ကိစၥနဲ႔ ေခါင္းမီးေတာက္ေနေတာ့ ဘယ္မွ မေရာက္ျဖစ္ဘူး။ ဘယ္မွ မေရာက္ဘူးဆုိတာ သူမ်ား ဘေလာ့ဂ္ေတြကုိ ေျပာတာ။ စိတ္ကေတာ့ ငါေရးစရာေတြ အမ်ားၾကီး႐ွိသား ေရးခ်င္လုိက္တာ ဆုိေပမယ့္ အလုပ္က မအားေတာ့ မေရးျဖစ္ျပန္ဘူး။ ေရးမယ္လုိ႔ ၾကံေတာ့ မီးမလာဘူးေလ။ မီးမလာေတာ့ မီးစက္ေမာင္းမယ္ စဥ္းစားေပမယ့္ ဓါတ္ဆီ တစ္ဂါလံ ၄၄၀၀ က်ပ္ ဆုိေတာ့ အလုပ္ကိစၥမပါပဲ ေမာင္းရင္ စိတ္ထိခုိက္ ရမွာစုိးျပီး မေမာင္းဘူး။ မေမာင္းေတာ့ မေရးရဘူး ေအာ္ အေရးထဲ မုန္႔လုံး စကၠဴကပ္ ျဖစ္ေနျပန္ျပီ။ ဒီေန႔ေတာ့ ႐ုံးပိတ္ရက္ကလည္း ျဖစ္ျပန္ တေနကုန္ လူမႈေရး ကိစၥအ၀၀လုပ္ျပီး ညေနပုိင္းေလး အားေတာ့ အရက္ေသာက္မယ့္ သူငယ္ခ်င္း ေတြကုိ ျငင္းျပီး သူေတာ္ေကာင္း ေယာင္ေဆာင္ကာ ေနခဲ့ရတယ္။ ေနခဲ့တာက ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေလး ေရးခ်င္လုိ႔။ ၾကြားခ်င္တာက အဓိကပါဗ်ာ။ ၾကြားခ်င္တာက ဘာတုန္းဟုတ္လား ေျပာမယ္ေလ ဒီလုိဗ် ဒီလုိ။

ဒီရက္ပုိင္းမွာ ေစ်းပြဲေတာ္ ကိစၥနဲ႔ ႐ႈပ္ေနတယ္ ဆုိေပမယ့္ ဖုိး၀ကုိ ပစ္ထားလုိ႔မွ မရတာ။ အဲဒီေတာ့ အဲဒါေလးကုိလည္း လုပ္ရေသးတာေပါ့။ ဖုိး၀ အတြက္ က႑အသစ္တုိးခုိင္းထားတာ လဆန္းပုိင္းေလာက္ကထဲက။ ဘာက႑လည္းဆုိေတာ့ စီးပြါးေရးက႑ေလ။ business ေပါ့။ အဲဒီ့မွာ ကုန္ပစၥည္းအသစ္ မိတ္ဆက္ေတြ ပါတယ္။ ေဒၚလာေစ်းပါတယ္။ လုပ္ငန္း႐ွင္ အင္တာဗ်ဴးပါတယ္။ ေဆာင္းပါးေတြပါတယ္။ သတင္းေတြပါတယ္။ ဖုိး၀ရဲ႕ မူအတိုင္း Subdomain နဲ႔ပါပဲ။ business.phoewa.com ဆုိရင္ အဲဒီ့ကုိ ေရာက္ျပီေပါ့။ သြားၾကည့္လုိက္ ၾကပါအုံး။ မၾကဳိက္တာ႐ွိရင္ေျပာ ထင္ျမင္ခ်က္ေလးေတြ ေျပာျပၾကေပါ့ဗ်ာေနာ့ ဟုတ္ဖူးလား။ ေနာက္ထပ္လည္း က႑သစ္ေတြ လာပါအုံးမယ္။ တစ္ခုျပီး တစ္ခု တစ္လွမ္းျပီး တစ္လွမ္း ၾကဳိးစားျပီး တက္ေနပါတယ္။

ေနာက္ၾကြားစရာ တစ္ခုကေတာ့ ဖုိး၀ရဲ႕ Main Home Page ပါပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္ခ်င္ေနတာေတာ့ ၾကာျပီ။ မလုပ္ျဖစ္ေသးတာ။ ကြၽန္ေတာ္ ဟုိးတုန္းက သင္တန္းတက္တုန္းက စမ္းခဲ့ဖူးတဲ့ အေရာင္ေျပာင္းတာကုိေပါ့။ အဲဒီ့တုန္းက Java Script ေလးတစ္ခု ေရးျပီး Background အေရာင္ေလးေတြ ေျပာင္းဖူးတယ္။ သိပ္သေဘာက်တာပဲ။ ခုဆုိ AOL တုိ႔ Yahoo တုိ႔မွာလည္း အဲလုိ color ေလးေတြ change ျပီး သုံးရေတာ့ လူကေပ်ာ္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္လည္း ႐ုံးက ကေလးမေလးကုိ အဲဒီ့ script ေပးျပီး စမ္းခုိင္းလုိက္တယ္။ ခုဆုိရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဖုိး၀ကုိ သြားၾကည့္လုိက္ပါ ညာဘက္ အေပၚေထာင့္နားမွာ Choose your color ဆုိျပီး ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။ အဲဒီ့မွာ ကုိယ္ၾကဳိက္တဲ့ အေရာင္ေလးေတြ ေျပာင္းၾကည့္လုိက္ေလ ေျပာင္းသြားပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ျပီး ကြၽန္ေတာ္က home page မွာ ေဒတာကုိ အေသၾကီး ျမင္ရတာ ၾကာေတာ့ ပ်င္းလာတယ္ အဲဒါနဲ႔ ဖုိး၀မွာ ေရးေနတဲ့ ၀ုိင္းေတာ္သားေတြကုိ ေျပာျပီး refresh တစ္ခါလုပ္တုိင္း ေဒတာ ေျပာင္းခ်င္တယ္လုိ႔ေျပာ ျပီးေတာ့ ရေအာင္ေရးကြာ လြယ္ပါတယ္ဆုိျပီး ၾသ၀ါဒေပးေတာ့ ေရးတဲ့တစ္ေယာက္ကလည္း ရတယ္ေလ လာထားေရးမယ္တဲ့။ သူစမ္းၾကည့္ေတာ့ ရျပီတဲ့ ဒါနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္လည္း အဲဒီ့အတုိင္းလုပ္ဆုိျပီး လုပ္ခိုင္းထားလုိက္တယ္။ ခုေတာ့ တက္သြားပါျပီ မယုံရင္ refresh လုပ္ၾကည့္ ေအာက္က ေဒတာေတြ ခ်ိန္းသြားလိမ့္မယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ေရးေပးတဲ့ ႐ုံးကလူေတြ ေတာ္လုိ႔ခုလုိ ျမင္ရတယ္မွတ္ပါ။ အဲလုိေလးျမင္ရေတာ့ ကုိယ့္ဘာသာ ေက်နပ္ေနမိတယ္ ျပီးေတာ့ ငါသည္လဲ yahoo နီးပါး ျဖစ္ေနပါေရာ့လားလုိ႔ ေသြးက နားထင္နား တက္ေစာင့္ေရာ။ ဟီး ေပ်ာ္စရာၾကီးဗ် သြားၾကည့္လုိက္ၾကေနာ္။ လိပ္စာမမွတ္မိရင္ ျပန္ေျပာျပမယ္ ဒီလုိ www.phoewa.com တဲ့။ သြားေဆာ့ၾကည့္ၾကပါ။ ျပီးရင္ ၾကဳိက္မၾကဳိက္ေျပာေပး ေနာက္ဆုိရင္ ဒီ့ထက္ေကာင္းတာေလး လုပ္ေပးမယ္ေနာ္။ ကဲ ၾကြားလုိ႔လဲ ၀ျပီ အလုပ္ျပန္လုပ္ ရအုံးမယ္။ ေနာက္ေတာ့ ထပ္ေရးတာေပါ့ေနာ္။ ေရးစရာေတြက႐ွိတယ္ စာမစီအားေသးလုိ႔ပါေနာ္ အားလုံးကုိ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

ဖတ္ဦးမွာလား . . .

Saturday, December 1, 2007

မဂၤလာပါ အလကၤာ

ႏုိ၀င္ဘာလ ၂၉ ရက္ေန႔ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ နံနက္ ၄း၃၀ နာရီမွာ အလကၤာ ဂီတမဂၢဇင္း Online ေပၚကုိ တက္သြားပါတယ္။ အလကၤာ ကုိ online တင္ဖုိ႔ ကြၽန္ေတာ့ဘက္က ေနာက္က်တာေၾကာင့္ စာအုပ္ထြက္ျပီးမွ တင္လုိက္ႏုိင္ပါတယ္။ စာေပေလာက က ကုိေနမ်ဳိးညြန္႔ ကြၽန္ေတာ့္ဆီကုိ ဖုန္းဆက္ျပီးေမးတယ္ အလကၤာ တက္ျပီလားတဲ့။ ေဘာ္ဒါလုိ ေပါင္းေနတဲ့ သူဆုိေတာ့ကြၽန္ေတာ္လည္း အားနာသြားတယ္။ တက္ေတာ့မယ္လုိ႔ ေျပာျပီး ဒီဘက္မွာ ေလာရေတာ့တာေပါ့။ ႐ုံးကလူေတြလည္း အကုန္လုံး ေဒါင္ခ်ာစုိင္းကုန္ၾကတယ္။ အလကၤာကုိ ေရးတဲ့ တစ္ေယာက္ဆုိရင္ ညဘက္ OT ပါဆင္းျပီး ႐ုံးမွာ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ေနလုိက္ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ႐ုံးမွာ ညတုိင္း ေနေနက် ဆုိေတာ့ သိပ္ျပီး ထူးဆန္းမေနေတာ့ပါ။ သူတုိ႔ကုိေတာ့ အားနာေပမယ့္ တတ္ႏုိင္ဘူးေလ။ ကုိေနမ်ဳိးကုိလည္း ၂၉ ရက္ မနက္ဆုိ ဖြင့္လုိက္ေတြ႔ရျပီလုိ႔ စကားက ကြၽံထားတာကိုး။ အလကၤာတက္သြားေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္က လုပ္စရာေလးေတြ အေတာ္က်န္ေသးတယ္ စိတ္တုိင္းက်ျဖစ္တယ္လုိ႔ မဆုိႏုိင္ေသးဘူး။ Customer Feeb Back အတြက္ ကြၽန္ေတာ္ လုိေနေသးတယ္။ ဟုိနဲနဲ ဒီနဲနဲေပါ့ေလ။ ျပီးေတာ့ ပုံမွန္ Update ျဖစ္ဖုိ႔ Browse လုပ္ရတာ လြယ္ကူဖုိ႔ User Friendly ျဖစ္ဖုိ႔ကုိ အဓိကထားပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္လူေတြဆီက အသံျပန္ၾကားရတယ္ ၾကဳိက္ပါတယ္တဲ့ ကုိေနမ်ဳိး ကုိယ္တုိင္လည္း သေဘာက်တယ္ဆုိေတာ့ လုပ္ေပးရတာ ေက်နပ္မိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ဘာမွ လုပ္တတ္တာ မဟုတ္ဘူး ျဖစ္ခ်င္တာေလးေတြပဲ ေ႐ြးေျပာျပီး Content ေလး၊ Guide Line ေလးခ်ေပး႐ုံပဲ။ ျပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ Designer ေတြ Developer ေတြနဲ႔ ညွိျပီး လုပ္လုိက္တာ။ သူတုိ႔ေတြ ေတာ္လုိ႔ ခုလုိ ျဖစ္လာတာေလ။ ေနာက္က်ရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ညံ့လုိ႔ပါ။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ Time Management ညံ့လုိ႔ ခုလုိ ေနာက္က်သြားတာေပါ့။ ေနာက္လထုတ္ေတြဆုိရင္ေတာ့ စာအုပ္ေရာ Online ပါ တျပဳိင္ထဲ Release လုပ္ျဖစ္မွာ ေသခ်ာေနပါျပီ။ အလကၤာ ဂီတ ဂ်ာနယ္ကုိ ရဲရဲ၀ံ့၀့ံ ကြၽန္ေတာ့္လက္ထဲကုိ အပ္ရဲတဲ့ ကုိေနမ်ဳိးညြန္႔ကုိ ကြၽန္ေတာ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကုိေနမ်ဳိးတုိ႔ ဘယ္ေလာက္ ယုံသလဲဆုိ Design ေတာင္ ကြၽန္ေတာ့္ဆီလာမၾကည့္ဘူး အဆင္ေျပေအာင္သာလုပ္တဲ့ ယုံပါတယ္တဲ့။ သူေတာင္ သူ႔မဂၢဇင္းကုိ ၂၉ ရက္ေန႔ကမွ Online ေပၚမွာ ျမင္ရတာ။ ေနာက္ထပ္လည္း ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီ့လုိမ်ဳိး မဂၢဇင္းေတြ ဂ်ာနယ္ေတြကုိ Online ေပၚတင္ေပးခ်င္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လုပ္တာကုိ ႏွစ္သက္ၾကတယ္ဆုိရင္ေပါ့ေလ။ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္က ပူးေပါင္းေပးဖုိ႔ အဆင္သင့္ပါပဲ။ ဘယ္သူ မဆုိ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ ဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။

အလကၤာ ကုိ ကြၽန္ေတာ္က web အရသာ အျပည့္အ၀ ေပးခ်င္လုိ႔ content ေတြကုိ ေသခ်ာ ျပင္ဆင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ online ေပၚမွာ စာအုပ္ၾကီး လွန္ေနရသလုိ ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ အတြက္ ကြၽန္ေတာ္ အဆင္မေျပပါဘူး အဲဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ အလကၤာကုိ web အစစ္ျဖစ္ေစခ်င္တာပါ။ အခ်ိန္လင့္သြားတဲ့ထဲမွာလည္း အဲဒါေလးပါတယ္။ ခုေတာ့ အလကၤာနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ထင္ျမင္ခ်က္ေလးေတြ စုေဆာင္းမယ္ ေနာက္ပုိင္းမွာ Member က႑ေတြ လုပ္ဖုိ႔ အစီအစဥ္႐ွိပါတယ္။ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ႐ွိရင္ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ ေျပာျပေပးပါ။ အတတ္ႏုိင္ဆုံး ၾကဳိးစားေပးပါ့မယ္။ ခုကြၽန္ေတာ္ ဂ႐ုတစုိက္ လုပ္ေနရတာ ဖုိး၀ရယ္ အလကၤာရယ္ ႏွစ္ခု႐ွိပါျပီ။ တခ်ဳိ႕ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ ကြၽန္ေတာ့္ ဆုိဒ္ေတြကုိ လင့္ခ္ေတြ ေပးထားေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ၾကည္ႏူးရပါတယ္။ ၀မ္းသာရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ အျမဲတမ္း အားေပးကူညီၾကတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ေမာင္ႏွမေတြ အားလုံးကုိ ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။ ေနာက္လဲ ဆက္လက္ျပီး ကူညီၾကပါအုံးလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အလကၤာေရာ ဖုိး၀ကုိပါ မသိေသးတဲ့ အသစ္ေရာက္လာသူေတြ အတြက္ လင့္ခ္ေတြကုိ ျပန္ေဖၚျပေပးလုိက္ပါတယ္။

www.phoewa.com (The Best Myanmar Web Portal :D)
http://www.alinkarmusicjournal.com (Music and Entertainment Magazine)

ဖတ္ဦးမွာလား . . .

Saturday, November 17, 2007

ဖိုး၀ေစာင့္နတ္

ဒီ ဖုိး၀ ေပၚတယ္ကုိ စလုိက္ကထဲက အိပ္ေကာင္းျခင္း မအိပ္ရ စားေကာင္းျခင္း မစားရနဲ႔ လူလဲ ေတာ္ေတာ္မွ ခ်ာလပတ္ရမ္းေနျပီ။ မုိးလင္းလည္း ဖုိး၀ မုိးခ်ဳပ္လည္း ဖုိး၀ တခ်ိန္လုံး ဖုိး၀ ျဖစ္ေနလုိ႔ လူေတြက ျငဳိျငင္လာျပီတဲ့။ ဒါလဲ ဂ႐ုမစုိက္အားဘူး လုပ္မွာပဲ လုပ္မွာပဲဆုိျပီး ေအာ္ေနမိတယ္။ ခုလည္းၾကည့္ေလ ဖုိး၀ နဲ႔ အျပဳိင္ တျခား ေပၚတယ္ေတြ ေပၚလာေတာ့မယ္ဆုိေတာ့ လူက ကတုန္ကရင္ေတြျဖစ္လုိ႔ ေၾကာက္လုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး သိပ္ျပီး ဦးခ်င္တာ စိတ္ကုိက ဂဏာမျငိမ္ဘူး။ ဖုိး၀ ကုိ ဗမာေပၚတယ္ တစ္ခုအေနနဲ႔ ထူေထာင္တုန္းက လူေတြကေျပာတယ္ မင္း႐ူးေနသလားတဲ့။ ဘယ္က ၀င္ေငြရမွာလဲတဲ့။ ဟုတ္ပါ့ တျပားမွ ခုထိ မ၀င္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္ အခ်ိန္က စကားေျပာပါလိမ့္မယ္လုိ႔ ေစတနာ အက်ဳိးေပးပါလိမ့္မယ္လုိ႔။ ဟုတ္တယ္ ခု၀င္ေငြေလးေတြ ျမင္လာရေတာ့ လူက စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ေနာက္ကေန ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံႏုိင္တဲ့ ကုမၸဏီၾကီးေတြက ကြၽန္ေတာ့္ ဖုိး၀ေလးကုိ ၾကည့္ျပီး ေဆာ္ၾကေတာ့မယ္ဆုိေတာ့ ေက်ာေတာ့ခ်မ္းသား။ သူတုိ႔က ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈအပုိင္းမွာ ကြၽန္ေတာ့္ထက္သာတယ္ လူအင္အားေကာင္းတယ္ ပုိင္ရာဆုိင္ရာ မ်ားတယ္ဗ်။ ကြၽန္ေတာ္မွာေတာ့ အဲဒါမ်ဳိးေတြ မ႐ွိဘူး လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ရယ္ လုပ္မွာပဲဆုိတဲ့ ေခါင္းမာမႈရယ္ ဒါပဲ႐ွိတာ။ အဲဒီ့ေတာ့ဗ်ာ လူေတြ ဘာသုံးခ်င္သလဲ ကြၽန္ေတာ့္ဘက္က ျဖည့္ဆီးဖုိ႔ အသင့္ပါပဲ။ ကဲ ကြၽန္ေတာ္ဘာဆက္လုပ္ေပးရမလဲ မ်ားမ်ားသုံးေစခ်င္တာ ေစတနာပါ။ ဖုိး၀ ကုိ ေန႔စဥ္သုံးေပးတဲ့ သူအေပါင္းကုိ ဘုရား႐ွိခုိးတုိင္း ထည့္ဆုေတာာင္းေပးရတာ အေမာ။ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ ခင္မင္ၾကရင္ျဖင့္ အုိင္ဒီယာေလမ်ား ေပးသနားေတာ္မူၾကပါလုိ႔ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ ဖုိး၀မ႐ွိရင္ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဘာမွ လုပ္တတ္ေတာ့မယ္ မထင္ပါဘူး။ ခုေတာင္ အေၾကြးက လည္ပင္းခုိက္ေနတယ္ အဟက္ဟက္ဟက္ ထုတ္ၾကြားတယ္ မထင္ေစခ်င္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ တေန႔တေန႔ ဖုိး၀ အတြက္ ကုန္တဲ့ ပုိက္ပုိက္ေတြ ထုိင္ထုိင္ၾကည့္ေနရတာ။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာသလုိဆုိ ကား၀ယ္စီးလုိက္ပါလားတဲ့ မင့္ဟာက ခုထိဘာမွလည္း ၀င္ေငြမရေသးဘူးတဲ့။ ဟုတ္ကဲ့ ကား၀ယ္ေရာင္းလုပ္တာ ဒီႏုိင္ငံမွာသာ စီးပြါးေရးပါဗ်ာ ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ အဲဒါေတြကုိ စိတ္ကုန္တယ္။ ခုဟာက နည္းပညာ အကူအညီနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ မီဒီယာဆုိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တန္ဖုိးထားတယ္။ သတင္းဆုိလည္း ကြၽန္ေတာ္က ၀ယ္ရတာပါ အလကားရဘူးဗ်။ ဂ်ာနယ္ကဟာေတြ တင္ဖုိ႔ သူမ်ားေတြ ေျပာေပမယ့္ အဲဒါဆုိ Online က Offline ထက္ပုိေနာက္က်ေနမွာေပါ့ ျပီးေတာ့ အဲဒါမ်ဳိးကုိလည္း ကြၽန္ေတာ္က ေပၚတယ္လုိ႔ မသတ္မွတ္ႏုိင္ဘူး ခက္ကုန္ေရာ။ အဲဒီ့ေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲဆုိေတာ့ ၀ယ္တယ္ တင္တယ္ ကုန္တယ္ လုံးလည္ ျခာလည္ကုိ လုိက္ေနတာပဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ ကူညီျပီး အုိင္ဒီယာေလးမ်ား ေပးၾကပါ။ ေန႔စဥ္သုံးေပးၾကပါလုိ႔ လက္လွမ္းမွီသေလာက္လဲ ေျပာေပးၾကပါလုိ႔။ ဗမာ လူငယ္တစ္ေယာက္